Kristadelfyanlar — Başlık Alanı

Kristadelfyanlar: Biz Kimiz?

İlk Hristiyanlara Benzeyen Bir Topluluk

Yazar
Frank Abel
Yayımlanma tarihi
Kristadelfyanlar: Biz Kimiz?

Yüzyıllar boyunca, Hristiyanlığın ana akımını oluşturan toplulukların yanı sıra, vicdanları gereği çoğunluğa katılamayan küçük topluluklar da hep var olmuştur. Tanrı’nın Sözü’ne sıkı sıkıya bağlılıklarıyla tanınan bu topluluklar, siyaset sahnesinde pek etkisi olmayan sıradan insanlardan oluşuyordu. Donatistler, Valdensler, Pavlikanlar ve Huguenotlar bunların en tanınmışları arasındaydı. Güç ve yetki sahiplerinin kendilerine gösterdiği nefret ve düşmanlık olmasaydı, belki de tarih kitaplarında adları bile geçmeyecekti. Bu insanlar, Kutsal Kitap’ı yaşamlarının merkezine koyarak sakin ve barış içinde yaşamayı seçmişlerdi. Ancak geleneksel öğretilere uymadıkları için sapkın ilan edildiler; sürgüne gönderildiler, katliamlara ve işkencelere maruz kaldılar.

Günümüzde benzer özellikler taşıyan topluluklardan biri de Kristadelfyanlardır. Tanınmış İngiliz filozof Bertrand Russell, İktidar: Yeni Bir Toplumsal Analiz (Power, A New Social Analysis) adlı kitabının 109. sayfasında şöyle yazmıştır:

“Hristiyanlık, ilk dönemlerinde siyasetten tamamen uzaktı. Günümüzde bunun en iyi temsilcileri Kristadelfyanlardır...”

Kilise bugün, yukarıda sözü edilen toplulukların yaşadığı dönemlerde sahip olduğu siyasi güce sahip olsaydı, Kristadelfyanların da aynı durumla karşılaşacağı söylenebilir.

Kristadelfyanlar kamu görevlerinde bulunmaz, jüri üyeliği yapmaz ve silahlı kuvvetlerde hizmet etmezler. Halkın dikkatini çekmek için gösteriler düzenlemez veya sivil itaatsizlik eylemlerine katılmazlar. Bunun yerine, İsa Mesih’in gökten dönerek mevcut siyasi düzeni değiştireceğine ilişkin Kutsal Kitap vaadinin gerçekleşmesini sabırla beklerler (Elçilerin İşleri 1:11). Hangi ülkede yaşarlarsa yaşasınlar, bu dünyadaki konumlarının yabancı ve geçici bir yolcu olmak olduğuna kesinlikle inanırlar. Ancak Rableri geri döndüğünde, onun onayıyla yeryüzünde krallar ve kâhinler olarak görevlendirilecek kişiler arasında bulunmayı umut ederler (Vahiy 5:10).

Görseldeki davet yazısı: “Gerçeği Arayan Herkes İçtenlikle Davetlidir.”

Kristadelfyanlara, komünist yönetim altında olmayan ülkelerin çoğunda rastlamak mümkündür. Her hafta, haftanın ilk günü düzenli olarak bir araya gelir ve Rableri’nin ölümünü ve dirilişini andıkları bir ibadet toplantısı yaparlar. Hafta ortasında Kutsal Kitap’ı incelemek için toplanırlar. Genellikle haftanın başka bir gününde de halka açık, Kutsal Kitap’a dayalı bir konuşma düzenlerler. Pazar okulları ve gençlere yönelik etkinlikler de haftalık faaliyetlerinde önemli bir yer tutar.

Kristadelfyan topluluklarında kişisel Kutsal Kitap incelemesine büyük önem verilir. Hangi konuların inceleneceğini veya bunların nasıl yorumlanacağını belirleyen merkezi bir otorite yoktur. Kristadelfyanların “Eklesya” olarak adlandırmayı tercih ettikleri cemaatler, birbirlerinden büyük ölçüde bağımsızdır. Bununla birlikte, imanın temel ilkelerini içeren ortak bir iman bildirgesi, bu toplulukları birbirine bağlar. Ancak doğum kontrolü, kürtaj ve Kutsal Kitap’ın temel öğretiler dışındaki bölümlerinin yorumlanması gibi konularda bütün toplulukların aynı şekilde hareket etmesini zorunlu kılan bağlayıcı kurallar bulunmaz.

Yetki konusunda ise Kristadelfyanların tutumu son derece kesindir. Günümüzde ortaya çıkan peygamberleri, kişisel vahiyleri veya başka kitapları Kutsal Kitap’la eşit yetkiye sahip kabul etmezler. Bu konularda gerçekleri görmezden gelmezler. Ateistleri, evrim savunucularını ve Kutsal Kitap’ın öğretileriyle uzlaşmaya çalışanları düzenli olarak halka açık tartışmalara davet ederler.

Kristadelfyanlar “yeniden doğmaya” inanırlar; ancak bunu günümüzde yaygın olan “bir anda gerçekleşen” yöntemlere göre değil, Kutsal Kitap’ın ortaya koyduğu ölçütlere göre anlarlar. Yeniden doğuşun başlangıcında yalnızca duyguların değil, bilgi ve anlayışın da gerekli olduğuna inanırlar. Ayrıca bu yeni yaşamı sürdürebilmek için aynı unsurların giderek daha da geliştirilmesi gerektiğini kabul ederler (1. Petrus 1:23; 2:1, 2). Onlara göre yeniden doğuş, kişinin tutumlarında köklü bir değişim gerektirir. Böylece imana gelen kişinin sözleri ve davranışları kınanamayacak nitelikte olmalıdır.

Kristadelfyanların umudu, bedenin gerçek anlamda diriltilmesi, ardından yargılanma ve sonunda yeryüzünde sonsuz yaşama kavuşmadır. İnsanın en büyük düşmanının kendi doğası olduğunu öğretirler. İsa Mesih tarafından kabul edilmek isteyen herkesin, Tanrı’nın yardımıyla, kendi davranışlarını Tanrı’nın Sözü’ne uygun biçimde denetlemeyi öğrenmesi gerektiğine inanırlar.

Kristadelfyanlar inançlarını Kutsal Kitap’a dayanarak dikkatle temellendirirken, kökeni açıkça putperest inançlara uzanan düşüncelere de karşı çıkarlar. İnsanın ölümsüz bir ruha sahip olduğu öğretisinin (bkz. Ölümsüz Ruh Efsanesi başlıklı makale), ölülerin dirilişi öğretisiyle bağdaşmadığını savunurlar. Üçlü bir Tanrı inancı, düşmüş bir melek olarak İblis anlayışı ve sonsuz ateşte işkence gibi öğretilerin de Kutsal Kitap’a dayanmadığını, geleneklerden ve uzlaşmalardan kaynaklandığını ileri sürerler.

Kristadelfyanlara göre Hristiyan dünyasının büyük çoğunluğu, putperest kökenli bu tür inançlara bağlı kalmakla İsa’nın şu sözlerinin kapsamına girmektedir:

“Bana boşuna tapıyorlar. Çünkü öğrettikleri öğretiler, insanların buyruklarından ibarettir.” (Matta 15:9)

Kristadelfyanlar, adlarını Amerikan İç Savaşı sırasında aldılar. O dönemde Amerika Birleşik Devletleri hükümeti, bu tür bütün toplulukların bir ad altında resmî olarak kaydedilmesini zorunlu kılmıştı. Bu ad kendilerine özgü olsa da anlamı oldukça basittir: “Mesih’te kardeşler” (Koloseliler 1:2; İbraniler 2:11).

İnançları Kutsal Kitap’a dayanır ve geçmiş yüzyıllarda yerleşik dinî öğretilere karşı çıkan kişilerin inançlarına benzer. Topluluğun bu adı aldığı tarihten bu yana da inançları değişmemiştir.

© 2026 The Bible Magazine